Monthly Archives: Ιανουαρίου 2016

Nero d’ Avola

 

Τη νύχτα που παγώνανε τα ferry (μη μου ζητήσεις πληθυντικό)

Σε δρόμους που νύχτωνε ησυχία και ουρανοξύστες

Μη με ρωτήσεις γιατί σου είπα ότι θα ντυθώ πριγκίπισσα

Μάλλον μου έλειψαν τα παραμύθια μέσα σε τόση αλήθεια

 

[Μαύρο κόκκινο κρασί ήρθε και διαόλεψε το μέσα μου]

 

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Uncategorized

Αράχνη

Κάτω από το τραπέζι ζει ένας μύθος

Φοβάμαι, δε θέλω να κοιτάξω

Αν έχει ήλιο,

αν όλες οι αράχνες υφαίνουν ιστό

ή είναι και κείνες που ξεστράτισαν

Που έπεσαν πριν προλάβουν

Ξέρεις, ακόμα μπορεί να στροβιλίζονται

Από το ταβάνι στο πάτωμα

Μπορεί να σκέφτονται ποια ζωή, ποιος θάνατος

Ένα πόδι στο κενό, το άλλο μια κλωστή

Κάποτε θα φτάσω κάτω και τότε θα είναι το τέλος

Θα ενωθώ με τη γη

Και θα σου λέω, κοίτα, εγώ που μια ζωή κυνηγούσα τα σύννεφα,

έγινα επιτέλους χωματένια

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Εγώ και το σκοτάδι

Δεν κοιμάσαι

Κλέβεις χρόνο από τη νύχτα

Ρίχνεις λίγες σκέψεις στη λεωφόρο

Τις μαζεύουν ξεχασμένα σκουπιδιάρικα

Πελάτες σε άδεια ταξί

Γίνονται σταγόνες σε ανοιχτές ομπρέλες

Μανταλάκια κρεμασμένα στα μπαλκόνια

Φώτα που κλείνουν ένα-ένα

Άντρες και γυναίκες κάτω από τις κουβέρτες

Γίνονται κουρασμένοι Αη-Βασίληδες

Με λερωμένα ρούχα

Και φύλλα που παρέσυρε ο υπόνομος

Όμως εγώ δεν κοιμάμαι

Ακούω αυτήν την πόλη

Μυρίζω το σκοτάδι που κόβεται σε φώτα

Κίτρινα, πράσινα, κόκκινα

Λίγα μωβ, λίγα μπλε

Αυτό το σκοτάδι

φοράω στα δάχτυλα

Στολίζει τα αυτιά

και βάφω τα μάτια

Αυτό το σκοτάδι

Τραβά το σεντόνι

Και μαζί κοιτάμε το φεγγάρι

 

 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized