Κοίτα με

Τώρα που κλείνω τα αυτιά μου
Τρεις το πρωί
Η νύχτα πέρασε από μέσα μου
όχι σκοτάδι
αλλά ποτάμι
Πες μου αν υπάρχει τρόπος να γράψω τον πιο ωραίο στίχο για να σου πω
Κοίτα με
Όσο καλπάζει μέσα μου ο αέρας
Όσα νερά τρέχουν στις φλέβες μου
Όσα νευρικά κύτταρα γίνονται απόψε λέξεις
Μόνο για να σου πω
Κοίτα με
Πιάσε με
Δεν έχω άλλα λόγια
Τρέχει η νύχτα στο δρόμο
Βουβή, σκυφτή, μόνη.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s