Η Lin και η Xiao Yun

Xiao Yun
Η Σιάο Γιν σέρνει τη σχολική της τσάντα μετά το σχόλασμα. Είναι πέντε και μισή. Θα πήγε σχολείο στις 8. Είναι γύρω στα δώδεκα, μπορεί και δεκατρία. Φοράει άσπρες φόρμες και κόκκινο μαντίλι στο λαιμό, όπως όλοι οι μαθητές. Στα μαλλιά έχει μια κορδέλα με άσπρο φιόγκο. Φαίνεται κουρασμένη, το πρόσωπό της είναι κάπως συνοφρυωμένο. Αλλά περπατά ζωηρά. Σέρνει τη τσάντα με τα ροδάκια στο πεζοδρόμιο. Σκέφτομαι πως πάει μόνη της σπίτι, ίσως επειδή είναι μεγάλη, γιατί κατά κανόνα οι γονείς ή οι παππούδες περιμένουν τα παιδιά μετά το σχόλασμα. Μετά από λίγο όμως τη βλέπω να πηγαίνει προς ένα αμάξι, βγαίνει ο μπαμπάς της. Πάει σε καλό σχολείο, affiliated to University. Αυτό σημαίνει ότι είναι από τη Σαγκάη ή ότι οι γονείς δουλεύουν στο οικείο Πανεπιστήμιο. Θα έχει μεγάλο ανταγωνισμό και πολύ άγχος μέχρι να δώσει gao kao, εθνικές εξετάσεις. Μέχρι τότε θα κάνει τα μαθήματά της, θα πάει στο φροντιστήριο τα Σαββατοκύριακα για αγγλικά και τα μαθήματα του σχολείου, μπορεί να κάνει καλλιγραφία, ίσως μουσική. Το Σάββατο μετά τα αγγλικά θα πάει στα McDonalds με τους φίλους της, θα πιει milktea με γεύση coco jelly, θα αγοράσει μια καινούρια κορδέλα και το απόγευμα θα πάει για φαγητό με γονείς, παππού, γιαγιά. Όλοι στηρίζονται στη Σιάο Γιν, γι’ αυτή θα καμαρώνουν όταν περάσει σε μια καλή σχολή, στη Σαγκάη ή στο Πεκίνο. Μετά μπορεί στις ΗΠΑ ή στην Αγγλία. Το βράδυ η Σιάο Γιν πέφτει για ύπνο και μετράει σαν άστρα τα φωτάκια στα απέναντι παράθυρα.

Lin
Η Λιν ζει στο βουνό, όχι πολύ μακριά από τη Σαγκάη. Για να πας πρέπει να ανέβεις ένα δρόμο με πολλές, απότομες στροφές. Το σπίτι της μοιάζει με καλύβα. Είναι ξύλινο, με μια μικρή αυλή. Έχει κότες και μια βρύση για τα πιάτα [«κοπάνα» τη λέγαμε στο δικό μου το χωριό], πολλές στοίβες με ξύλα. Τα παράθυρα είναι ανοιχτά. Από το ταβάνι κρέμονται σακούλες με λίγα τρόφιμα. Έτσι τα κρατάνε μακριά από τα ζώα, το ξέρω, το κάναμε και μεις παλιά στο χωριό. Είναι ψηλά το χωριό, έχει δάσος και χωράφια με καταπράσινο τσάι. Κρύα νερά. Γαλάζιος ουρανός. Η Λιν έχει κάτασπρα δόντια και γελαστά μάτια. Φοράει ροζ. Τη ρωτάω αν της αρέσει το σχολείο, «ναι, μ’ αρέσει» απαντάει. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είναι δέκα χρονών. Μοιάζει έξι. Η φίλη της είναι δεκατρία και μοιάζει ακόμα πιο μικρή. Σκέφτομαι πως πάνε σχολείο, θα ξυπνάνε νωρίς, θα έχει λεωφορείο, βανάκι ή κάποιος χωριανός μαζεύει τα παιδιά και τα κατεβάζει στην πόλη; Είναι όλα απλά εδώ, ξεκάθαρα αλλά και πολύ δύσκολα. Όποιος έχει ζήσει λίγο έτσι, ξέρει. Η Λιν με τη φίλη της τρέχουν να με χαιρετήσουν. Μου πιάνουν την κουβέντα και οι συγχωριανοί τους μας φωτογραφίζουν. Λιν, ξέχασα να σε ρωτήσω τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, αλλά μπορεί και να μην είχες απάντηση σ’ αυτή τη χαζή ερώτηση.

[Υστερόγραφο: Τα ονόματα είναι φανταστικά, τα κορίτσια αληθινά. Xiao Yun σημαίνει μικρό σύννεφο και Lin σημαίνει δάσος. Η Xiao Yun έσερνε την τσάντα της σήμερα κοντά στο Πανεπιστήμιο και έτσι μου ήρθε αυτή η ιστορία [οποιαδήποτε ομοιότητα με την ελληνική πραγματικότητα …δεν είναι συμπτωματική ]. Η Lin ήρθε και με χαιρέτησε στο χωριό της εκδρομής, της ανταπέδωσα, κάπως ντράπηκε, έφυγε. Την ώρα που φεύγαμε με ξαναείδε, ήταν με μια φίλη της, μου ξαναμίλησαν πιο θαρρετά αυτή τη φορά, πιάσαμε τη συζήτηση, λίγα αγγλικά, λίγα κινέζικα, πολλά χαμόγελα. Φωτεινά, καθαρά, αθώα πρόσωπα. -Σ’ αυτό το χωριό πίσω από το χρόνο.- ]

Να, τι βλέπει η Xiao Yun όταν πάει για ύπνο!..
DSC01230

Και η Lin ξυπνά και βλέπει ουρανό και δέντρα.
DSC04607

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s