Aυτές οι ιστορίες δεν είναι για μένα

Τρεις φίλοι ήρθαν απόψε
Η μία από τη θάλασσα
έφερε λουλούδια
Ο άλλος ψηλός, φρεσκοξυρισμένος
από χώρα του Βορρά που είχα χρόνια να δω
για σένα ήρθα, είπε
Και ο τρίτος
γυμνός από τη γη
με φίλησε όταν δεν το περίμενα
Έπρεπε να τηρήσω μια απόσταση, είπε
Το σπίτι έπεφτε σιγά-σιγά
πρώτα έφυγε το μπαλκόνι
και πια δεν είχαμε πού να ατενίσουμε το μέλλον
Ξύπνησα για να μη δω τα πράγματα να φεύγουν
Πόνοι σκαρφάλωναν στην κοιλιά μου
κι ο αέρας βροντοκοπούσε μέταλλα
εφιάλτες μ’έπιαναν από το λαιμό
και κείνες ούρλιαζαν στον ύπνο
ούρλιαζαν στη μέρα
κλωτσούσαν το κρανίο
χαράκωναν το δέρμα
και όλο σταματούσαν στο λαιμό
Αυτές οι μέρες δεν είναι για σένα
αυτές οι ιστορίες δεν είναι για μένα
γεννήθηκαν μόνες τους
σε μια αυλή από χώμα
είναι αδίστακτες
σκοτώνουν με τα χέρια.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s