Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2015

Εύοσμος

Πέρασα χρόνια στα στενά δρομάκια του Ευόσμου
στις συνοικίες του
από Κοιμητήρια Σταυρούπολης μέχρι Κορδελιό
από Αμπελόκηπους μέχρι Μενεμένη
Πάνω-κάτω η Καραολή και Δημητρίου
[σαν να ‘τανε και δω Πατήσια]

μοναχικά τακούνια
πρησμένα πόδια
λιοπύρι και λαϊκές αγορές
άσπρα χαρτάκια
και κουρασμένα χαμόγελα
πρόχειρα σάντουιτς
φτηνά κρουασάν
και ενημέρωση γονέων
ρημαγμένα σπίτια που όλο ελπίζουν

Πέρασα χρόνια
στους δρόμους του Ευόσμου
Μεγάλου Αλεξάνδρου και πλατεία
Δημαρχείο και Νέα Πολιτεία
περιφερειακός και 32Α
Κυριακές πρωί στα φροντιστήρια
μεσάνυχτα στα λεωφορεία

καμιά φορά δε φοβήθηκα τη νύχτα

έζησα τον Εύοσμο όλο μόνη

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Μόνον εντός μας εαυτοί

Οι λέξεις μου, ΙΙ

Δεν ξέρω αν μπορέσω να μαζέψω μια-δυο λέξεις να σου πω,
αν καταφέρω να τις σηκώσω απ’το δρόμο
Ίσως ακόμα οι λέξεις μου
να είναι πέτρες
να είναι χώμα
να χρειάζονται σπορά
μπορεί και θέρος

Τις ψάχνω μέρες τώρα
όταν βραδιάζει πιο πολύ
Τις ψάχνω στις ψηλές γέφυρες
μήπως ακροβατούν σαν μπαλαρίνες στο οδόστρωμα.
Τις ψάχνω σε άδεια ξενοδοχεία
σε σιωπηλούς σταθμούς
στα νυχτωμένα λεωφορεία

Μπορεί να βρίσκονται ανάμεσα στα δάχτυλά μου
μέσα στη χούφτα μου
Μπορεί σε ένα υπόγειο μπαρ
με ξενυχτισμένα κορίτσια
διψασμένα αγόρια
και άδεια ταξί

Περιπλανιούνται οι λέξεις μου
μαζί με μένα
έρχονται και φεύγουν
γεννιούνται και ίσως πεθαίνουν
Γαντζώνονται στο αν
και περιμένουν
να τις πάρει η θάλασσα
να τις σηκώσει ο αέρας

Έχω λίγες λέξεις στα χέρια μου
και πάνω στις στέγες τις πετάω
γίνονται πουλιά
μπορεί σταγόνες
βροχή ή δάκρυα
φτερά ή σκόνη

Δεν ησυχάζουν

«Έγινες και συ μανιακή της γραφής» μου λες
ούτε ξημέρωμα ούτε μεσάνυχτα
μα ένα μεσημέρι πάνω απ’το καλό μας τραπεζομάντιλο
Έτσι γεννήθηκα, σου απαντώ

Μήτρα μου ο λόγος

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια