A short story

Του μάθαινα να τρώει ρίζες λωτού και μάτια του δράκου, τον πήγαινα σε πόλεις πάνω στο νερό, με πρόσεχε στο δρόμο, χανόμουν και με έβρισκε, από ομίχλη σε ομίχλη και από γειτονιά σε γειτονιά, τρέχαμε κάτω από τη βροχή, χαζεύαμε ουρανοξύστες σε αέρινα μπαλκόνια, τον τράβηξα στο τρένο, με κέρασε χιλιανό cabernet, ήθελε να γελάω στις φωτογραφίες, να μπερδεύω την πόλη του, να ανεβαίνουμε σε μια ανάσα ασανσέρ και τέλος να χάνεται
μες στη νύχτα όπως ήρθε.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s