My own private Thessaloniki

Κοντά δέκα χρόνια τώρα σε κουβαλώ μέσα μου, Θεσσαλονίκη. Σου είχα ορκιστεί πως κάποτε θα ‘ρθω. Θυμάμαι ένα πρωί να πίνω καφέ ξενυχτισμένη κοιτώντας προς τη Ροτόντα. Μετά ταξίδια από θάλασσα σε θάλασσα μέχρι να αράξω σε σένα, μέχρι να φύγω ξανά. Στην αρχή μπέρδευα τους δρόμους, η Εγνατία μου φαινόταν πολύ μακριά από την Τσιμισκή. Ανέβαινα τη Μαρτίου στο δρόμο για το Πανόραμα. Κατέβαινα βράδυ και σ’ έβλεπα από ψηλά. Μετά στη Χαλκιδικής ένα χαρούμενο, πρωτότυπο σπίτι. Με μια φάλαινα στον τοίχο.Σε περπάτησα πολύ τόσο καιρό, Θεσσαλονίκη μου. Πήγα στα δυτικά σου, βρήκα τα σπασμένα κάγκελα και πέρασα τις ράγες του τρένου. Περπάτησα νύχτα στις γειτονιές, πήγα και εκεί που πήρα μόνο αγάπη. Ξέρω τους δρόμους σου και όλο σ’ ανακαλύπτω. Σε βλέπω από ψηλά φωτισμένη τη νύχτα, τυλιγμένη στις ομίχλες σου. Εδώ όλα. Και το καλό και το κακό, το όμορφο και το άσχημο. Σε περπατώ από το λιμάνι μέχρι το Μέγαρο. Σε περπατώ από τη Γούναρη μέχρι το Επταπύργιο. Σε περπατώ από την Καλαμαριά μέχρι τη Μπότσαρη, από την Τούμπα μέχρι τον Σταθμό. Σε περπάτησα μέρα, σε περπάτησα νύχτα. Αφού όλα είναι δρόμος, θα σε ξαναβρώ, Θεσσαλονίκη μου. Που μου χάρισες μια σάρκινη αγκαλιά για ένα σύντομο αποχαιρετισμό.

thessaloniki 1

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

One response to “My own private Thessaloniki

  1. Ανν Λου

    Δρόμοι παλιοί που βρέθηκα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s