Monthly Archives: Μαΐου 2014

Σαν να μη τρέχει τίποτα

Είπες «οι εφιάλτες μου όλοι δικοί μου. Το δυνατό δεν περιμένω απ’ το αδύνατο». Κι ύστερα ξάπλωσες να κοιμηθείς. Βύθισες τη λύπη σου στο μαξιλάρι. Και τριγύρναγαν τα όνειρα σαν να μην τρέχει τίποτα.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Φρυκτωρίες, Uncategorized

Το τελώνιο

Άνοιξες την πόρτα, με ένα δειλό χαμόγελο μου είπες «ήρθα».
Έκατσες στο κρεβάτι να τα πούμε, όπως παλιά. Φάγαμε κεράσια, ήπιαμε κόκκινο κρασί, όπως αυτό που σου άρεσε.
«Μ’ αρέσει να περπατάω στον ήλιο μαζί σου», μου λες, «να μου μιλάς για τη θάλασσα, να λες όλες εκείνες τις παράξενες σου ιστορίες, να περπατάμε στο δάσος, να μην ξέρει κανένας που πάμε».

[ Ξεχύθηκε ένα βράδυ στους δρόμους σαν το τελώνιο. Τον βλέπω με το ελαφρύ του περπάτημα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Και δεν τον νοιάζει. Μπορεί και να φαντάζεται βουνά. Κρατάω τη μαγική του αύρα.
Και είμαι ήσυχη.]

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Uncategorized

Αν*

Ήθελα με τις λέξεις να διώξω όλα τα σκοτάδια από μέσα μου.
Αν μπορούσε να γίνει
Αν·
Αν μπορούσα μια λέξη να την κάνω γάντζο
να κρεμαστώ στο στόμα σου,
θα το είχα κάνει.

[Αν δεν υπήρχε αυτή η μετέωρη σιωπή
Αυτά τα υποθετικά ‘αν’]

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Επί των υδάτων

Προσπαθώ να μην πνιγώ στα στερεότυπα. Να μη βουλιάξω στη θάλασσα των ίσως και μπορεί, να δέσω στη μέση μου ένα σωσίβιο ναι και ας έχω το όχι τον πιο βαθύ μου φόβο.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized