Monthly Archives: Απρίλιος 2014

Μια μέρα κι αυτή

Και να λοιπόν που καταφέραμε να μείνουμε ζαλισμένοι πάνω σε μια απόφαση. Να ‘ρθει το βράδυ, να μην έρθει, όλα ένα μετέωρο βήμα μες στη μέρα, ναι, αυτή τη μουντή και σκοτεινή. Λες και δε ξέσκιζα τις σάρκες μου στα αναπάντητα, μια φορά έτσι τα σίγουρα ποτέ δεν με πλησίαζαν. Θα πεις, άσ’ τη σιγουριά για το θάνατο και για τον ύπνο, λες κ αυτός δεν μας φέρνει ταραχές με τα φουρτουνιασμένα όνειρα.
Τώρα όμως εδώ όλα παίζονται και αν θες να μείνεις εκτός, θα περάσει διαβατική κι αυτή η μέρα στο χτες. Ξέρω, από μια λέξη κρεμόμαστε όλοι, κι αν δεν τη λες και τη σκέφτεσαι, ποιο είναι μεγαλύτερο κακό δεν ξέρω, τα ανείπωτα, τα πεπραγμένα, τα λάθη, τα σωστά, τα απλά και τα δύσκολα, όλα εδώ παίζονται. Και θες δε θες, θα έρθουν στο δρόμο σου, εκτός κι αν μένεις μια ζωή στην άκρη να περάσει. Τι; Η ζωή, βρε βλάκα.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω*

Επειδή πιάνεις το χώμα και αιωρούνται οι στάχτες

Επειδή η όσφρηση δε ξεγελιέται σε τούτα τα μέρη και πάντα θα μπλέκει την υγρή γη με τον καπνό,

Επειδή η όραση εδώ μπορεί και να ονειροπολεί και να βλέπει τα δέντρα πίσω απ’ την ομίχλη

Επειδή τα δάχτυλα μπορούν να ακροβατούν στα νοητά σχοινιά του δέρματός σου

Και να ακούς τα πουλιά να κραυγάζουν σε μια γη που βυθίζεται στους έρωτές της και ενώνει το χώμα με το νερό

Επειδή, λοιπόν, δεν ελπίζω να γυρίσω

Γι’ αυτό όσα προλάβω να δω και να ζήσω, όσο ακόμα υπάρχω εδώ.

*Ο τίτλος από την Τετάρτη των τεφρών του Τ. Σ. Έλιοτ.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Στην Τεργέστη μια φορά

Έβρεχε στην Τεργέστη εκείνο το απόγευμα
Έβρεχε τόσο πολύ που δεν ήξερες πού η θάλασσα, πού ο ουρανός
Έβρεχε και στο λιμάνι τριγυρνούσε μια σκιά
σαν να την έφερε ένα γκρίζο σύννεφο
από την καταχνιά ενός μπαρ στο Δουβλίνο
κοιτούσε εκείνη τη γυναίκα με το μαύρο φόρεμα
να χορεύει σαν να μιλάει
κοιτούσε εκείνα τα μαρμαρωμένα γοβάκια στο λιμάνι
μέχρι που έγινε και ο ίδιος άγαλμα.

Trieste Italy BW Street Photography

2 Σχόλια

Filed under Uncategorized