Άει στο διάολο

Όση μουσική και να άκουσα, όσο και να έπαιξα με τα πιτσιρίκια σήμερα, ό,τι και να έκανα, δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου. Γιατί είναι μερικά γεγονότα που, όχι μόνο κουβαλούν τον πόνο κάθε ανθρώπου με μια στοιχειώδη ευαισθησία, αλλά δείχνουν με την τραγικότητά τους πόσο ανάλγητη είναι η πολιτική που ασκείται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Πέθανε στον ύπνο της μια μικρή, δεκατριών χρονών. Πέθανε γιατί το μόνο μέσο που είχε να ζεσταθεί ήταν το μαγκάλι. Μαγκάλι, Ελλάδα, 2013. Μαγκάλι, Ελλάδα, 2013. Δεν μπορώ να το αποδεχτώ. Δεν το δέχεται η λογική μου, δεν μπορώ να το καταπιώ αμάσητο, να πω «ήταν η κακιά ή ώρα». Όχι. Όχι. Να σκεφτώ τη μάνα του; Να σκεφτώ πως τη διώχνουν, γιατί τα χαρτιά της δεν είναι εντάξει; Πώς δηλαδή τώρα λειτουργεί το κράτος; Ε, δε γίνεται. Το μόνο που μου έρχεται αυτή τη στιγμή, εν βρασμώ και γω, είναι ένα βαθύ «άει στο διάολο«. Και ας ξέρω καλά ότι «εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές».

Advertisements

1 σχόλιο

Filed under Uncategorized

One response to “Άει στο διάολο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s