Monthly Archives: Νοέμβριος 2013

Πες μου μια ιστορία

Πες μου μια ιστορία
για τη μουσική που αγαπάς.
Πες μου μια ιστορία
που θα κάνει την καρδιά μου να χτυπήσει δυνατά
Πες μου μια ιστορία
για τους ανθρώπους που αγαπάς
πως γελούν, πως χαίρονται,
πως δίνουν τα χέρια και αγκαλιάζουν όπως τα παιδιά
Πες μου
για όλα τα βλέμματα που έγραψαν μέσα σου μια ιστορία

για όλα τα σώματα που φαντάστηκες
και αυτά που άγγιξες
πως έκαιγε το δέρμα
πως γλίστραγαν τα χέρια σαν νερά
πως έβλεπαν στο φως και στο σκοτάδι.
Πες μου, λοιπόν, μια ιστορία.

Σχολιάστε

Filed under poems, Uncategorized

My angel by the sea

Περπατούσε και σκεφτόταν, περπατούσε και σκεφτόταν. Τα όνειρά του ταξίδευαν κάθε μέρα στο γκρι. Μελωδίες σπάνιες και ξαφνικές έρχονταν από τη βαθιά σήραγγα του μυαλού του. Δεν έβλεπε τα ρούχα που έβαζε, δεν κοιτούσε στον καθρέφτη, τι να δει από το άδειο βλέμμα; Μάζευε φωτογραφίες, τραπουλόχαρτα, ξερά φύλλα, ανάσες και αφές από παλτά που βγήκαν στα πρωτοβρόχια. Πάντα στις τσέπες του είχε κάτι, να χαρίσει στα παιδιά, να δώσει στον άστεγο, να ξεγελάσει τον άνθρωπο που έφυγε. Μια μέρα κατέβηκε στη θάλασσα, στην ασπρόμαυρη παραλία. Τα φτερά του έτρεμαν, κάπως κρύωνε. Δεν πήγε να μαζέψει κοχύλια, δεν πήγε να χαζέψει τα πουλιά, ούτε να πάρει τις ψυχές. Βαρέθηκε την τόση ησυχία και γλίστρησε για πάντα στα νερά.

Peter Lindbergh n

ΥΓ. Ο άγγελός μου άκουγε αυτό στη βόλτα του:

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια

Who wants to live forever?

Ποιος θέλει να ζήσει για πάντα; Να απαρνηθεί τη θνητή του φύση, το πεπερασμένο της ύπαρξής του;
Να γελά για πάντα, να κλαίει για πάντα
να αγαπάει, να πονάει
και να μην έχει τέλος αυτός ο αποχαιρετισμός;

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Uncategorized

Κατά τον δαίμονα εαυτού

Άλλοι θα τρώνε
άλλοι θα κοιμούνται, θα πίνουν καφέ
κάποιοι μπορεί να κάνουν έρωτα
να παίζουν με τα παιδιά τους
να σεργιανάνε με τη γυναίκα τους.
Όμως, αυτός πάλι θα πασχίζει να κάνει τους δαίμονές του ποιήματα.

Σχολιάστε

Filed under Δαιμόνια, Uncategorized

…ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος

Είναι κι αυτός ο ύπνος που πόδια, μαλλιά, χέρια, ανάσες γίνονται όλα ένα.

the kiss 1

1 σχόλιο

Filed under Δαιμόνια, Uncategorized