…Γιατί ήθελαν να γίνουν θάλασσα

Ήθελα να μιλήσω
Να βάλω τα γράμματα στη σειρά
Να φτιάξω λέξεις
Να βάλω κόμματα, τελείες και θαυμαστικά
Και κείνα τα κάπως απόμακρα αποσιωπητικά.
Μα…κάπως ξέμπαρκες κείτονται οι λέξεις μου
Πέφτουν με τη βροχή
Μα δε φυτρώνουν
Όλο τρέχουν, όλο τρέχουν
Βιάζονται να φτάσουν στο λιμάνι
Να σαλπάρουν
Πολύ τις ξέρανε η στεριά
Και κείνες δεν αντέχουν
Θέλουν να γίνουν θάλασσα.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under The Soul selects her own Society, Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s