It’s all about August

Είναι, λοιπόν, αυτές οι σιωπές του Αυγούστου. Ελαφρώς δροσερές, αρκούντως ήσυχες και πού και πού να ακούγεται κανένα τριζόνι. Έτσι, για την παρέα.
Και λες ότι το θέμα είναι να διαχειριστείς την ήττα. Να συμφιλιωθείς, να την αποδεχτείς, να την αναγνωρίσεις και να πας παρακάτω. Δεν είναι, άλλωστε, καμιά σπουδαία, πραγματική ήττα. Είναι μια ακόμα στροφή στο δρόμο σου και αλίμονο αν πήγαινες μόνο ευθεία. Να φταίει αυτή η απροσδόκητη αισιοδοξία του Αυγούστου; Ότι καταστάλαξε η ησυχία μέσα μου και είπα να δω αλλιώς μερικά όχι στη ζωή μου;
Καθώς θεωρούσα πάντα τον Σεπτέμβριο αρχή μιας νέας χρονιάς, ο Αύγουστος μαζί με τις μύριες ανατροπές του, τα φεγγάρια του, τις σιωπές του και το νυχτερινό βουνίσιο αεράκι, είχε κάπου θαμμένη και μια ασθμαίνουσα αισιοδοξία, να απλώνει το αδύναμο χέρι της και να κοιτάει με λαχτάρα σαν παιδί με τεράστια μάτια. «Θα με πιάσεις, επιτέλους;»

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s