Πυρκαγιές οι λέξεις

Μια μανιακή της γραφής δε γράφει ποτέ ένα γράμμα μόνο για τη χάρη και τη χαρά της επικοινωνίας. Ο παραλήπτης παίζει σημαντικό ρόλο, τόσο ως αφορμή όσο και ως πρόθεση. Ποτέ, δηλαδή, δεν θα υπήρχε έναυσμα γραφής άνευ αυτού.

Έτσι, λοιπόν, εν μέσω αναγνώσεων και εθισμών στην ανάγνωση ποικίλων ειδών (θα έλεγα και «κειμένων εσμών») – όπου ελλοχεύει η σχιζοφρενική διάθεση να καταβροχθιστεί το σύμπαν- πηγάζει από κάπου βαθιά αχόρταγη η λαχτάρα της εκφοράς λόγου. Γραπτού, κατά βάση -να βάζουμε και τις σκέψεις σε μια σειρά- αν είναι εφικτό αυτό.

Είναι αυτό που λέμε «ο πόθος καίει τα σωθικά». Ο πόθος της γραφής. Πυρκαγιά οι λέξεις-φλόγες, ξεπετάγονται και τυλίγουν το μέσα μας, εισχωρούν στα κύτταρά μας, λιώνουν το δέρμα μας, καίνε τα μαλλιά, τα μάτια, πύρινες γλώσσες από το στόμα του δράκου εντός μας.

Εκτοξεύονται, θαρρείς, παντού. Στα χαρτιά, στην οθόνη του υπολογιστή, στους τοίχους του σπιτιού. Ή άλλοτε παραμένουν πίσω από το ανοιχτό βλέμμα μας. Οι άλλοι νομίζουν ότι ονειροπολούμε. Δε γνωρίζουν πως εμείς μέσα μας καιγόμαστε. Και πως πασχίζουμε να κρατηθούμε όρθιοι μες στη φωτιά των λέξεών μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s