Η ηττοπάθεια είναι εθιστική

Συχνά ακούμε ότι «υπάρχουν και χειρότερα» (και ας αναλογιστεί ο καθένας τις συνθήκες ζωής του). Γιατί να μην σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν και καλύτερα;

Βιώνουμε μια κατάσταση άνευ προηγουμένου. Απανωτά χτυπήματα, τόσο που δεν προλαβαίνεις να ανασάνεις. Και αυτό είναι το θέμα. Αν ανάσαινες, θα ξεθόλωνες, θα έβλεπες ότι αυτό το κακό μόνο εσύ μπορείς να το σταματήσεις. Ούτε θεοί ούτε δαίμονες. Ούτε οι άλλοι. Δεν μπορούν μόνοι τους. Πρέπει να κατέβεις και συ στο δρόμο. Ναι, και ας οργίζεσαι με τους «εργατοπατέρες», τους εκ του ασφαλούς συνδικαλιστές, ας νευριάζεις που σου μιλάνε ακαταλαβίστικα για θεωρίες με γλώσσα ξύλινη και πεπαλαιωμένη.
Δε γίνεται αλλιώς. Πόσο ακόμα θα λες «και μη χειρότερα»; Και το «καλύτερα» γιατί το ξεχνάς;

ΥΓ. Υπάρχει μια τάση να προστατεύσουμε έστω τα βασικά, ό,τι έχει απομείνει. Είναι λογικό, αναμενόμενο, αποκαλείται «ένστικτο επιβίωσης». Ναι, αλλά σε λίγο δεν θα υπάρχει τίποτα. Αν και για πολλούς ΗΔΗ δεν υπάρχει.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s