Το παρόν μου, μικρές στιγμές του αύριο

…Και ο χρόνος; Μια απάτη, μια ψευδαίσθηση; Ανοιγοκλείνεις τα μάτια και από είκοσι έχεις γίνει τριάντα. Time lapse. Θυμάσαι όσα έζησες, φίλους, έρωτες, πόλεις, βουνά, ομορφιά, ασχήμια, απογοήτευση, λύπες διαρκείας…ένας αγώνας δρόμου. Τότε, τώρα, αύριο.

Όσο υπάρχει το αύριο, θα συνεχίσω να ζω, να αναπνέω, να αγωνίζομαι και ας πέφτω.

Το παρόν μου, μικρές στιγμές του αύριο.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Snapshots, Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s