Monthly Archives: Αύγουστος 2012

Τέλος και αρχή

Η αρχή και το τέλος είναι συνυφασμένα με την ανθρώπινη ύπαρξη. Το μεσοδιάστημα θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε και ζωή. 🙂 Επομένως, στη ζωή βιώνουμε πολλές στιγμές τέλους και αρχής. Και εδώ έρχεται το ερώτημα: Μπορείς να κάνεις μια καινούρια αρχή μέσα στην Κρίση ή όλα έχουν μόνο τέλος;

Ακούμε: Τέλος τα λεφτά (χμμ…όχι για όλους), τέλος οι δουλειές αλλά τέλος η διαπλοκή, το «μέσον», ο νεποτισμός, η εκμετάλλευση; Επίσης, τέλος η αξιοπρέπεια, η κοινή λογική, ο σεβασμός; Τέλος οι έρωτες, οι χωρισμοί; Οι βόλτες στην παραλία, στο βουνό, στην πόλη, στο χωριό; Τέλος τα κινητά, το ίντερνετ, τα αυτοκίνητα; Τέλος εποχής; (Συγκυριακά…όντως! :Ρ) Είναι το τέλος μια ασφυκτική αγχόνη λίγο πριν τραβήξει κάποιος το σκαμνί; Με τόσο «τέλος» πώς να τολμήσεις μια νέα αρχή;

Ε, λοιπόν, εγώ προσδοκώ μια Αρχή.

Διευκρινίζω: Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των τελευταίων χρόνων μας έχει υποβάλει σε μια διαρκή κατάσταση αναχαίτισης ενός τέλους, όπου τέλος= επίσημη χρεωκοπία της χώρας υπό τερατώδους νομίσματος δραχμής (λες και ξεχνάμε ότι το χρήμα είναι μια χάρτινη σύμβαση, κούφια σαν το μέταλλο του ενός ευρώ). Σε αυτό το καθηλωτικό κλίμα τέλους εγώ, ένα πρόσωπο ανάμεσα στα εκατομμύρια αυτής της χώρας «έχοντας σώας τας φρένας» (ακόμα), με πλήρη συνείδηση της κατάστασης, θέλω να κάνω μια νέα αρχή, μια άλλη αρχή.

Δεν θέλω να αποδέχομαι πια τη μιζέρια που κατακάθεται στο δέρμα σαν γλίτσα υγρής, καλοκαιρινής, πυρεσσούσης νυκτός. Μια αρχή κόντρα στη διάθεση τέλους.

1 σχόλιο

Filed under Snapshots, Uncategorized

Οι φίλοι μου που έμοιαζαν πουλιά

Παλιά ένα από τα πιο παθιασμένα μου χόμπι ήταν η αλληλογραφία. Χιλιάδες γράμματα, παραλήπτες σε όλο τον κόσμο, ένα φύλλο σημύδας από την Φινλανδία, μια κάρτα από το βυθό της Ερυθράς θάλασσας, ένας επίδοξος ποδοσφαιριστής στη Γκάνα, Αιγύπτιοι έρωτες, πιστοί φίλοι στη Γερμανία και τη Σουηδία, πράσινα χωριά στην Αυστρία…Ευρώπη, Αφρική, Αμερική, Ασία, όλος ο κόσμος στο σπίτι μου, ένα ταξίδι μέσα από το χαρτί, παιδιά, έφηβοι που μοιράζονταν τα όνειρά τους, ά-γνωστοι που δεν συναντήθηκαν ποτέ από κοντά, μοιράστηκαν όμως τις στιγμές της ζωής τους.

Σχολιάστε

Filed under Snapshots, Uncategorized

Οι ωραίες στιγμές

Οι ωραίες μας στιγμές είναι δικές μας και αυτές. Άλλες από τύχη κι άλλες επειδή εμείς τις δημιουργήσαμε. Πιστεύαμε μέσα μας ότι μπορούμε, ότι μπορούμε να πάρουμε σκοτάδι και να το στολίσουμε με φεγγάρι, με φύλλα, νερά και πέτρινα γεφύρια. Να πάρουμε σκοτάδι και να το γεμίσουμε νότες και αγκαλιές και φιλιά. Να πάρουμε χαμόγελα, φίλους και ένα σάκο και να ζήσουμε αλλιώτικα, έστω γι’ αυτό το λίγο που, όμως, μέσα μας γίνεται πολύ γιατί χαράζεται για πάντα.

Οι ωραίες μας στιγμές, οι πιο καλές, είναι αυτές που θέλαμε να ζήσουμε.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized