Περί ελευθερίας και άλλων τινών

Γράφω για την ελευθερία και ένα αεράκι χτυπά το πρόσωπό μου στα 900 μέτρα υψόμετρο·

Το βουνό· το πρώτο βίωμα ελευθερίας και ανυπακοής.

Πώς να επιβληθείς σε κάποιον που έμαθε τόσες ανηφόρες, κατηφόρες, που περπάτησε πάνω σε τόσες πέτρες, έζησε τόσες βροχές και χιόνια και αστραπές; Είναι το πρώτο μάθημα για να μη λυγίζεις στα δύσκολα.

Ειδικότερα τώρα, η ατομική ελευθερία θα μπορούσε να λάβει δύο διαστάσεις: η μία ορίζεται από τον περίγυρο, ορίζεται ως «η ελευθερία μου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου» (δίδαγμα, άλλωστε, του Διαφωτισμού), ενώ η άλλη έχει πιο φιλοσοφική διάσταση, είναι υπαρξιακής, θα λέγαμε, σημασίας. Ας τη θέσω στα συμφραζόμενα μια σχέσης, με αφορμή αυτό που άκουσα κάποτε: «Όταν έχεις σχέση με κάποιον, δεσμεύεσαι. Και δεσμεύεσαι σημαίνει χάνεις την ελευθερία σου». Στο άκουσμα αυτό, λοιπόν, αντέδρασε όλο μου το είναι. «Είμαι ελεύθερος άνθρωπος σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκομαι. Η ελευθερία έχει να κάνει με τις επιλογές μας. Επιλέγω να είμαι με κάποιον και να παραμένω ούσα ελεύθερη να το κάνω. Δεσμεύομαι σημαίνει τηρώ την αρχή της ελεύθερης επιλογής μου, σεβόμενη τον εαυτό μου και τον σύντροφό μου». Περιττό να πω ότι δεν έπεισα.  

Και εδώ έρχεται αναπόφευκτα ο αντίλογος στην έννοια της ατομικής ελευθερίας, που τριγυρίζει στο μυαλό μου όση ώρα γράφω γι’ αυτή: Πόσο ελεύθεροι είμαστε σήμερα; Ή πιο εύστοχα «είμαστε ελεύθεροι στη σημερινή πραγματικότητα;» Αβίαστα έρχεται η απάντηση: Όχι. Δεν είναι ελευθερία αυτό που βιώνουμε, αυτή η θηλιά που μας σφίγγει το λαιμό αφήνοντάς μας ένα εκατοστό αναπνοής, ίσα ίσα για να «παράγουμε». Και αυτό γιατί δεν υπερασπιστήκαμε την ελευθερία μας –όση είχαμε-, αυτή που προστατεύεται από όρια και κανόνες για να μην καταλήξει ασυδοσία. Τη χαρίσαμε σχεδόν αμαχητί στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς», την απεμπολήσαμε «στο Γιουσουρούμ, για ένα κουστούμ’» και οι αλυσίδες μας είναι βαριές γιατί είναι αόρατες. Υπάρχει η ελπίδα του σκλάβου που ξυπνάει αλλά αυτός ο δρόμος είναι μακρύς, όσο αργεί η συνειδητοποίηση και αυτή καμιά φορά έρχεται –δυστυχώς- μετά την εξαθλίωση.   

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s