Η γέννα και η γραφή

Πολλές φορές η γραφή έχει παρομοιαστεί με τη διαδικασία της γέννας. Και όντως το να γράφεις μοιάζει μερικές φορές με το να γεννάς. Εγκυμονείς στο κεφάλι σου ιδέες που κλωτσάνε να βγουν έξω, να ‘ρθουν στον κόσμο. Όσο διαρκεί η «κύηση», αισθάνεσαι ότι κουβαλάς ένα βάρος. Σιγά σιγά οι ιδέες παίρνουν σάρκα και οστά, αποκτούν δέρμα, κεφάλι, νύχια. Χέρια. Που μπορούν ν’ αγκαλιάσουν, να χαϊδέψουν αλλά και να πνίξουν, να σκοτώσουν.
Όταν πια οι ιδέες έρθουν στο φως και αποκτήσουν μια σάρκινη υπόσταση στο χαρτί (τι ειρωνεία που αυτό το κείμενο είναι σε μια ηλεκτρονική, «άυλη» μπλογκόσφαιρα), αισθάνεσαι ανακούφιση, χαρά, αισθάνεσαι όμως καμιά φορά και τρόμο, είτε από τη συναίσθηση της ευθύνης είτε γιατί βρίσκεσαι μπροστά σε μια γυμνή αλήθεια και αυτό σε φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου. Νιώθεις την περηφάνια της γέννας, αλλά προβληματίζεσαι για όσα αυτή συνεπάγεται.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s