Monthly Archives: Ιουνίου 2012

Η κατσαρίδα του Θεού

Πριν λίγες μέρες συνέβη ένα παράδοξο γεγονός. Έγραφα στον υπολογιστή παρέα με τις μαύρες σκέψεις μου (και μάλιστα τις πιο μαύρες των μαύρων), όταν έκανε την εμφάνισή της ξεδιάντροπα μια μικρή (ευτυχώς) κατσαρίδα. Μου αποσπά την προσοχή και επικεντρώνομαι στην εξόντωσή της. Πράγμα που συνέβη επιτυχώς. Μετά από λίγες μέρες, τσουπ, τσουπ, νάτη και πάλι! Στο ίδιο μέρος, την στιγμή που πάλι άραχνες σκέψεις κυκλοφορούσαν στο κέντρο αντίληψης και σκέψης του εγκεφάλου… Μόνο που αυτή τη φορά το κυνήγι απέβη άκαρπο–ακόμα ψάχνω την κρυψώνα της.

Απάντηση κατσαρίδας
Αγαπητή Razzrania,
Έρχομαι ως απεσταλμένη του Θεού για να ξεκολλήσει το μυαλό σου από τη μαυρίλα και να επικεντρωθεί στη (βίαιη) καταδίωξή μου. Δέχομαι να θυσιαστώ, αν είναι να σκάσει λίγο το χειλάκι σου. Άλλωστε, έχω εκατομμύρια αδερφές στον κόσμο τούτο, πρόθυμες να ανταποκριθούν στο κάλεσμα την κατάλληλη στιγμή.
ΥΓ. Όσο και να προσπαθείς, βέβαια, στο τρέξιμο και στο κρυφτό θα βγαίνω πάντα πρώτη. Φιλούμπες. ;))

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Τελεία και παύλα

…και άγχος και ουφ και ξεουφ και προβλήματα και μιζέρια και γκρίνια και γελοία υποκείμενα που μοιράζονται υπουργεία σαν να είναι 5χρονα αγοράκια που παίζουν με τα αυτοκινητάκια τους…ε, αμάν πια! Φτάνει, δεν θα πάρω άλλο. Απόψε έχει μουσική στις πλατείες, θα βγω, θα χαρώ το φως καθώς βραδιάζει στην Αριστοτέλους, θα ακούσω καλές μπάντες και γυρνώντας σπίτι θα ξέρω ότι αυτή ήταν μια όμορφη μέρα. Τελεία και παύλα.

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Έχει τέλος αυτή η πατρίδα;

Ζούμε σ’ έναν κυκεώνα βίας. Πολυσύνθετο. Η μια όψη: ο στυγνός φασισμός. Απροκάλυπτος, θρασύδειλος, έτοιμος να διώξει τα αλλοδαπά νήπια «για να ξεβρωμίσει η χώρα», συνεχίζει και εντατικοποιεί τις επιθέσεις στους ξένους αλλά και σε όποιον δεν του γεμίζει το μάτι για αρκετός ‘πατριώτης’.

Και υπάρχει η άλλη όψη της βίας: η φτώχεια. Ο εξαναγκασμός στη φτώχεια ολοένα και περισσότερων ανθρώπων. Στην Ελλάδα (όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση) προς το παρόν, προσεχώς παντού… Εξαναγκασμός στη φτώχεια σημαίνει φχαριστιέμαι με ένα κομμάτι ψωμί μέχρι να το πάρουν κι αυτό, σημαίνει αρρωσταίνω και δεν μπορώ να γίνω καλά γιατί δεν έχω λεφτά ούτε δημόσιο σύστημα υγείας (λειτουργικό τουλάχιστον…), εξαναγκασμός στη φτώχεια σημαίνει χάνω τη δουλειά μου και δεν βρίσκω, κι ας λιώνω τις σόλες στο περπάτημα (πονάνε και τα γόνατα, γαμώτο :Ρ),

Εξαναγκασμός στη φτώχεια σημαίνει αυτοκτονώ στη μέση του δρόμου.

Η βία του φασισμού και η βία της φτώχειας έχουν έναν κοινό παρoνομαστή: διαλυμένη κοινωνική υποδομή. Και όσο δεν αντιδρούμε στην παρακμή αυτή, μαύρες μέρες ξημερώνουν.

«Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα…» ( Μ. Αναγνωστάκης, Το σκάκι)

Ή έχει τέλος αυτή η πατρίδα;

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Εν αρχή ην το ταξίδι

Αυτός είναι ένας έρωτας. Με την πρώτη ματιά, στα πρώτα νερά. Και στα πρώτα δέντρα. Ένα μαγνητικό πεδίο το φυσικό τοπίο. «Πώς να μη γίνεις φωτογράφος, όταν ζεις σ’ ένα τέτοιο μέρος;», αναρωτιέσαι.

Και τότε ανοίγει η πόρτα και με καλόκαρδο χαμόγελο μας προσκαλούν στο παλιό Καστοριανό σπίτι. «Περάστε, να δείτε το κιόσκι μας, όπως ήταν παλιά, το μαγκάλι που ζεσταινόμασταν και φτιάχναμε φαΐ…Να σας κεράσουμε, κορίτσια, αλίμονο, ήρθατε σπίτι μας, ένα συκαλάκι…». Και στο τέλος ένα φιλί στην κυρά του σπιτιού, γάμος από έρωτα, κοντά πενήντα χρόνια τώρα…

Και μετά πάλι στα σοκάκια που βγάζουν στη λίμνη. Η αύρα, τα χρώματα, η ατμόσφαιρα…Και το πρωί ο αέρας στο πρόσωπο, το ευτυχισμένο χαμόγελο πάνω στο ποδήλατο!

Χώμα, φύλλα και νερό. Πολύ νερό. Καστοριά, 3 Ιουνίου 2012.

Image

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized